English versionAndere kanalen in FrankrijkCanal d'Ille et Rance

Het Canal d’Ille et Rance loopt van noord naar zuid door Bretagne en vormt zo een verbinding tussen het Kanaal en de Atlantische Oceaan. Zoals de naam al zegt verbindt het kanaal de rivier de Rance die naar de noordkust van Bretagne loopt en bij St-Malo in het Kanaal uitmondt en de Ille, die naar het zuiden stroomt en bij Rennes uitmondt in de Vilaine die op haar beurt naar Atlantische Oceaan aan de zuidkust voert.

Het kanaal is gegraven in het kader van een strategisch plan voor waterwegen voor Bretagne waarvan ook het Canal de Nantes à Brest deel uitmaakte en dat zorg droeg voor een binnenlandse verbinding van de havensteden St-Malo, Lorient, Nantes en Brest. Omdat de Engelsen de zeeën onveilig maakten en de Franse havens blokkeerden, konden deze steden dan via de binnenwateren worden bevoorraad. Alhoewel de plannen al eerder waren gemaakt is de opdracht tot het graven van het Canal d'Ille et Rance in 1804 gegeven door Napoleon. Het kanaal is in 1832 in gebruik gesteld. Het is 85 kilometer lang en er zijn in totaal 48 sluizen.

Ik verken het Canal d’Ille et Rance op een zondag. Ik begin in St-Germain-sur-Ille en fiets vandaar naar het noorden. De sluizen zijn slechts 27 meter lang en 4,70 meter breed. De sluisdeuren in het Canal d’Ille et Rance zijn allemaal van hout. Het is een zware constructie van zo'n  dertig centimeter dik. In St-Germain-sur-Ille is een werkplaats waar ze worden gemaakt. Elk jaar worden er een aantal vervangen.

Het is een zonnig en prima weer om te fietsen. In de loop van de dag zie ik ook veel Fransen langs het water flaneren of vissen.

Ik kom langs een bordje Chapelle de St-Anne des Bateliers. Ik volg het voetpad naar boven en kom in een modern kapelletje dat helemaal volstaat met brandende kaarsen. Ik loop via een wenteltrap verder naar boven omdat ik heb gezien dat het torentje boven het landschap uitsteekt. Als ik naar boven loop kom ik niet in de toren maar achter het altaar in een hoger gelegen kapel die juist van de andere kant bereikbaar is. Ik hoor een hoop geroezemoes. Het had niet veel gescheeld of mijn hoofd was tijdens de dienst opeens achter de pastoor opgedoken. Het altaar is nu leeg. Als ik buitenom naar de voorzijde loop zitten er veel mensen aan lange tafels te eten. Daar kwam het geroezemoes vandaan. Ze hebben kennelijk eerder een dienst bijgewoond. Tegen de kapel staan nog een aantal vaandels.

Ik fiets verder en zie vlak bij de sluis in St-Médard-sur-l’Ille een wasplaats. De kwaliteit van het jaagpad is wisselend. Veelal is het pad goed te berijden maar het is niet altijd duidelijk aan welke kant je het beste kan fietsen. Soms merk ik enkele honderden meters voorbij de sluis dat ik beter voor de andere kant had kunnen kiezen.

Bij alle sluizen is een sluiswachters- woning. Ze worden alle nog bewoond. Er zijn weer prachtige exemplaren bij. In Bretagne wordt veel aandacht besteed aan de aankleding. Er zijn veel bloembakken.

De spoorlijn die het kanaal veel concurrentie heeft bezorgd, kruist een aantal malen achter elkaar het kanaal.

 

Het landschap is wisselend maar niet echt aansprekend. Soms heb ik ruim uitzicht over de velden tegen de lichtglooiende heuvels, soms zit ik echt tussen de heuvels en beplanting. Als ik bij het hoogste pand kom (op ruim 65 meter boven zeeniveau), kom ik in een andere wereld: Veel ruimte rondom en veel water door de aanwezigheid van allerlei reservoirs voor de waterbevoorrading van de hoogste kanaalpanden. Het is zondag en mooi weer dus er wordt weer massaal gepicknickt door de Fransen: tafeltje, stoeltje en een uitgebreide maaltijd met de hele familie op een schaduwrijk plekje met het zicht op enkele hengels.

Na het scheidingspand van ruim 7 kilometer komt de sluizentrap van Hédé die het kanaal weer naar beneden voert. Een serie van 11 sluizen over twee kilometer brengt het kanaal ruim 27 meter omlaag. Het is een betoverend mooi gezicht. De sluizen staan volop in de bloemen en aan de oevers van het kanaal staan forse kastanje- en beukenbomen. 

In één van de sluiswachterhuizen (28 La Madeleine) is een expositie over het kanaal ingericht waar ik ook een boekje over het kanaal bemachtig.

 

 

 

 

 

 

Andere kanalen